Erzincan'ın Dün'ü, Bugün'ü, Yarın'ı

  Sanayi göstergeleri olan;
-    Sanayi iş kolunda çalışanların toplam istihdama oranında 62.sırada,
-    OSB parsel sayısında 22.sırada,
-    İmalat sanayi işyeri sayısında 62.sırada,
-    Fert başına ithalat ve ihracatta 62.sırada,
-    Fert başına imalat sanayi katma değerinde 61.sırada bulunmaktadır.

Oysa Erzincan DPT tarafından 1996 yılındaki sıralamada 76 il arasında 47.sırada bulunmakta idi.

Göç açısından değerlendirildiğinde;
-    Erzincan’ın nüfusu 1960 yılında 243.000,Türkiye nüfusu 28 milyon,oranı binde 9,
-    Nüfus 1995 yılında 300.000Türkiye nüfusu 60 mil- yon,oranı binde 5
-    Nüfus 2009 yılında 213.000,Türkiye nüfusu 71 mil- yon,oranı binde 3.

Yani Erzincan’ın nüfusu Türkiye nüfusuna göre oranlandığında 1960 dan günümüze 3’te 1 oranına ge- rilemiştir.Bu gösterge bize sorunların olduğunu ve 1960 yıllardan beri uygulanan teşvik kanunlarının yetersiz olduğunu ortaya koymaktadır.

Buraya kadar yaptığım değerlendirmeler moralleri bozma ve ilimizi kötüleme amacı taşımamaktadır.Gerçeklerden kaçmak,geçmişte nüfus sayımlarında yapılan yanlışlar bize bir şey kazandırmamıştır.
-    Erzincan yetiştirdiği vasıflı ve belli bir sermaye birikimine sahip insanını batıya göç vermiş,çevre illerden ise vasıfsız ve sermaye birikimi olmayan göç almıştır.
-    Öncelikli hedefimiz yerleşik insanımızı Erzincan’da tutmak olmalıdır.
-    Görüştüğümüz yerel işletme sahiplerinden büyük çoğunluğu yaptığı yatırımdan pişmanlık duyduğunu,keşke zamanında batıya gitseydim daha iyi olurdu şeklinde ifade kullanmaktadır.Bu pişmanlığı ve göç fikrini ortadan kaldıracak tedbirleri almak bizlerin en büyük görevi olmalıdır.
    Doğu ile batı arasında gelişmişlik farkının artıp artmadığını ölçmek için iktisatçıların yaptığı yakınlaşma analizinden ilginç bir sonuç ortaya çıkmaktadır.Ülkemizde ekonomik sıkıntının yaşandığı dönemlerde fark azalmakta,ekonominin hızlı geliştiği dönemlerde fark artmaktadır.Bu da bize Erzincan’da ekonominin aslında geri gitmediğini,batı illerinin gelişme hızına uyum sağlayamadığını göstermektedir.
Bunun en açık göstergesi ülke- mizde kişi başına yaklaşık 2000 $ ihracat yapılırken ilimizde bu rakam 10 $ civarındadır.

Erzincanlı müteşebbis bir yapıya sahip olduğunu, yaşadığı tabii afetlere rağmen ilini terk etme- yerek, onu yeniden en güzel şekilde inşa ederek göstermiştir. Şimdi de bu gerçekler ışığında Erzincan’ın kalkınması için hepimize görev düşmektedir. Hep beraber ilimizin kısa, orta ve uzun vadeli kalkınma planlarını yapmalı, şehrimizin dinamiklerini harekete geçirmeli- yiz.

Kalkınma için yerel işletme ve müteşebbislerin, hükümetten,bürokratlardan, odalardan, meslek örgütlerinden, bankalardan ve Erzincanlılardan beklentileri vardır;

- Hükümetten en büyük beklenti teşvik yasasının yeniden düzenlenmesidir. Bölgesel farkların azaltılması için ilk teşvik kanunu 1913 yılında Osmanlı Devleti zamanında çıkarılmıştır.Cumhuriyetin kurulması ile 1927 yılında yeni bir teşvik kanunu çıkarılmıştır.1968’de ise ilimizin de aralarında olduğu 22 il için kalkınmada öncelikli yöreler politikası uygulanmaya başlanmıştır.Başlangıçta objektif kriterlere göre belirlenen teşvik daha sonra siyasi kaygılarla 1979’da 41 ile çıkmış, 1981’de 25 ile düşmüş 1998’de 50’ye çıkmış, son yasa ile 49 ilde uygulanır hale gelmiştir.
Beklentimiz objektif, pratik, uygulanabilir ve uzun süreli, bölgesel bir teşvik yasasıdır. Bu yasa çıkarılıncaya kadar 31.12.2008 mevcut işletmeler için sona eren 5084 sayılı teşvik yasasının uzatılmasında önemli bir beklentidir.

-Yerel işletmeler sermaye sıkıntısı çekmekte, insanımız birlikte hareket etme konusunda birbirine güvenmemektedir. Erzincanlı birikimini ilinde ve il dışında gayrimenkulde veya bankada değerlendirme yoluna gitmektedir. Yapılacak kanuni düzenlemeler ile yerel idareler veya odalar tahvil vb. sermaye araçları ile bu konuya aracılık edebilir hale gelmelidir.
- Tarımsal sanayi için hammadde üretiminde bir plan çerçevesinde ele alınmalıdır. Tarımsal sanayi kuruluşları ilimizdeki hammadde yetersizliğinden düşük kapasite ile çalışmaktadır.
- Bürokrasi alınan beli mesafeye rağmen,hala büyük bir engel teşkil etmektedir.Bir işletme inşaat aşamasından, ürünü pazara çıkıncaya kadar yüzlerce bürokratik işlemle uğraşmaktadır.

Odalar ve meslek örgütleri yalnızca eleştiren olmamalı sorunlara çözüm önerileri geliştirmelidir.Oda ve meslek örgütleri hizmet ve bilgi açısından kendilerini en üst düzeye çıkaracak çabayı göstermelidir.Hizmetini ve bilgisini yeterli düzeye getiremeyen,üyele- rine eşit hizmet edemeyen,oda ve meslek örgütlerinin ne Erzincan’a ne de işletmelere bir faydası olacaktır.

-Bankalar yalnız iyi günde değil,kötü günde de işletmelerin yanında olmalıdır işletmeler kötü günlerinde kendisini yalnız bırakan bankaları unutmayacaktır.
- İş adamları birlikte çalışma ruhunun oluşturulması için,çaba göstermelidir.Birbirlerini karalamak ye- rine,birbirlerine destek olmalıdır.İşletmeler her şeyi çok iyi biliyorum mantığını bir kenara bırakmalı odaların ve meslek örgütlerinin eğitim çalışmalarına ilgi göstermelidir.Büyümenin ilk şartının erken alınan bilgi olduğu unutulmamalıdır.

Erzincan halkı ve Erzincan’daki bürokratlar ise mal ve hizmet alımlarında eşit fiyat ve kalite şartı ile önceliği yerel işletmelere ve- rilmelidir.

    13 şubat 2009’un Erzincan’ın 58. sıradan yukarıya doğru çıkışının başladığı gün olduğuna inanıyorum.